Sıkıntılı Günler Bitiyor mu?

somekindofhuman tarafından

Geziyorum, gülüyorum, eğleniyorum fakat sıkıntılıyım uzun bi süredir…

Birinci dönemin ortalarına doğru geçirdiğim hastalıktan sonra hayatıma çekidüzen verme kararı almıştım ve şimdilik bu kararı elimden geldiğince uygulamaya çalışıyor durumdayım fakat bu kararımı uygularken yaşadığım sıkıntılardan bazen bıktırma noktasına geliyor ister istemez.

6. yılının sonuna geldiğim üniversite hayatımın büyük kısmını sadece oturarak geçirmiş olmamın verdiği anlamsızlığı yeni yeni anlayabilmeye başladım. Sadece evde oturan ayda yılda bir dışarı çıkan birisi olmak bir süre sonra gerçekten can sıkıcı oluyormuş.

Evde oturmanın sıkıntısından yeni yeni kurtulabilmişken okuldaki “bazı” hocaların saçma tavırları, kişiye özel tutumları başka bir sıkıntı ekliyor bünyeye ister istemez. Peki bu duruma ne yapılıyor? Hiçbir şey.

Yıllardır gitmediğim kadar okula gittim bu dönem. Hem dersim varken, hem de dersim yokken okuldaydım. Herkes ne işin var dese de amacım aslında yıllardır gitmemeye alışmış olan bünyemi artık gitmeye alıştırmaktı. Okula sadece arkadaşlara görmek için de olsa gitmeye çalıştım ve gittim de. İlk kez hiçbir dersten devamsızlıktan kalmadım, mutlu oldum. Bir dönem boyunca aldığım her dersi geçmenin mutluluğunu yaşayacağım galiba bu dönem. Geçemezsem de en azından geçmeye yaklaşmış olacağım ki bu bile büyük bir adımdır benim için. Beni tanıyanlar bilirler.

Kendimi bir açıdan değiştirmek istiyorum aslında bu sıralar… Son zamanlarda revaçta olan laf gibi “Seviyorsan git konuş bence”… Sevmiyorsam ama hoşlanıyorsam da gidip konuşabilmeliyim galiba artık. Bi de şu maymun iştahı olayını yok etmem lazım bünyemden. Bugün hoşlandığım insandan, yarın nefret edebilirim ama yarından sonra tekrar hoşlanabilirim.

Sanırım bunu sevme olayına çevirdiğim zaman bu değişen ruh halinden de kurtulacağım ama var mı ki öyle biri? Bana bunu yapabilecek.

… artık ders çalışmaya çalışıyorum(şimdilik oluyor ya da olacak gibi)

… artık salaş olmamaya dikkat ediyorum(ne varsa giyip çıkarım modundan ya da ne varsa yerim kilo alsam ne olur ki modundan çıkmaya çalışıyorum)

… artık hayatı umursamaz görünmekten yorulduğum için umursuyor gibi olmak, görünmek rahatsız etmiyor(umursuyorum, stres oluyorum, sinir oluyorum ama hala içimde yaşıyorum)

…artık kötü olmayayım diye haksızlığa boşver dememeye çalışıyorum(-ki pek başarılı değilim hala bu konuda)

…artık evden hiç çıkmadan günlerce yaşayamıyorum, çıkıyorum, eğleniyorum(evde oturmak hiçbir şeye çözüm değilmiş, anladım.)

…artık uzun zamandır görüşmediğim insanlarla görüşebiliyorum(liseden, üniversiteden görmediğim, görüşemediğim insanlarla görüşüyorum)

…artık yeni insanlarla tanışıyorum(farklı çevreleri de yaşabiliyorum)

…artık konuşmak zor gelmiyor(zor gelse de konuşmaya çalışıyorum)

…artık canımın istediğini yapmak istiyorum(canım istemiyorsa neden yapayım ki diyorum)

…artık, artık dememeye çalışıyorum.

Görsel

Not: Büyük gözleri seviyorum.

Not 2: yine ne yazdığımı geriye dönüp okumuyorum, saçma olsa da olmasa da şans diyelim. Bugün canım böyle çekti.

Reklamlar